- Sebastian Błażkiewicz

 

Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej właśnie się zakończyły, okrzyknęliśmy Hiszpanię najlepszą drużyną futbolową tych mistrzostw, ale co tak naprawdę możemy powiedzieć na temat kraju, który przez cały miesiąc gościł wszystkie drużyny piłkarskie i ich kibiców? Co wiemy o kraju, z którego transmisje telewizyjne śledziły miliony ludzi na świecie? Na pewno wszyscy teraz bezbłędnie rozpoznajemy dźwięk vuvuzeli, ale co jeszcze wiemy na temat ewentualnych zagrożeń, jakie mogły zakłócić tegoroczne mistrzostwa?

 

Aby przybliżyć Państwu odpowiedzi na te pytania, prezentujemy raport przygotowany przez organizację OSAC na temat sytuacji RPA w przeddzień rozpoczęcia Mistrzostw Świata w Piłkę Nożną.

 

Od 11 czerwca do 11 lipca Mistrzostwa Świata FIFA po raz pierwszy były rozgrywane na kontynencie afrykańskim. Trzydzieści dwie drużyny rozegrały mecze na dziesięciu stadionach w dziewięciu miastach Republiki Południowej Afryki i spodziewano się, że ponad 200 000 międzynarodowych gości przybędzie do Południowej Afryki na te wydarzenia.

 

Środowisko bezpieczeństwa mogło prawdopodobnie spotkać się z kilkoma wyzwaniami, takimi jak przestępstwa, terroryzm czy zamieszki ludności, co mogło mieć wpływ na atmosferę podczas rozgrywek piłkarskich. Ta praca ma na celu omówienie tych wyzwań, jak również, przedstawienie wysiłków podejmowanych na miejscu przez gospodarza, by przeciwdziałać tym sprawom. Ocena ta również podda analizie kwestie medyczne związane ze zdrowiem, jak również zwróci uwagę na szczegóły związane z transportem i logistyką. Załącznik zawiera przegląd poszczególnych miast goszczących.

 

 

Przestępstwo

 

Główna sprawa związana z bezpieczeństwem gości Mistrzostw dotyczy dominujących działalności przestępczych na terenie Południowej Afryki. Miasta goszczące - Johannesburg, Durban, Kapsztad i Pretoria – określane są jako „krytyczne” w odniesieniu do zagrożenia przestępstwami. Przestępstwa w Południowej Afryce są różne począwszy od drobnych napaści na bankomaty aż do napaści z bronią na domy prywatne. Przestępstwa te mają miejsce bardzo często i są coraz bardziej zorganizowane, jeżeli chodzi o dobrze uzbrojonych przestępców. Niedawno sporządzane statystyki policyjne przerażają,  wykazując, że w tym kraju każdego dnia dokonywanych jest ponad 50 zabójstw (jednakże, warto zauważyć, że większość zabójstw ma miejsce poza głównymi miastami, na osiedlach dla czarnych obywateli Republiki Południowej Afryki, czyli w miejscach bardzo rzadko odwiedzanych przez turystów podczas zawodów).  Inne niepokojące statystyki wykazują, że w kraju notowanych jest 100 gwałtów dziennie, 40 włamań do domów, 700 kradzieży z włamaniem oraz ponad 500 ataków z użyciem przemocy. Liczba kradzieży biznesowych oraz włamań do domów wciąż wzrasta, a porwania samochodów nadal są poważną sprawą.

 

 

Napływ turystów i gości w czasie trwania Mistrzostw daje przestępcom nowe możliwości, sprawiając, że przestępstwa uliczne i kontaktowe są największym zagrożeniem dla gości. Największym problem związanym z kradzieżami i napaściami w Południowej Afryce jest brutalna natura tych przestępstw.  Przestępcy nie wahają się użyć przemocy na pierwsze oznaki oporu, a w niektórych przypadkach, przemoc jest całkowicie niesprowokowana. Obieranie ofiary na swój cel jest przypadkowe, lecz obcokrajowcy z zachodu często postrzegani są jako zamożni, a tym samym bardziej prawdopodobnie padną ofiarą przestępstw popełnianych z powodu nadarzającej się okazji.

 

 

Goście powinni być świadomi potencjalnego zagrożenia przestępstwami handlowymi podczas pobytu w Południowej Afryce. Skanowanie kart kredytowych oraz przestępstwa związane z bankomatami są powszechne. Goście powinni upewnić się, że transakcje kartami płatniczymi przeprowadzane są w ich obecności, a karta nie jest zabierana do skanowania. Na przykład, kelnerzy nie powinni zabierać terminalu lub karty w celu dokonania transakcji płatniczej, karta powinna być zawsze w zasięgu Twojego wzroku, a do stolika powinien zostać przyniesiony przenośny terminal. Radzi się, by goście sprawdzali stan konta podczas podróży w celu upewnienia się czy nie nastąpiły jakieś podejrzane i nieautoryzowane transakcje. Bankomaty mogą być wykorzystywane do różnego rodzaju przestępstw. Maszyny te mogą być powiązane z urządzeniami, które czytają lub kopiują karty kredytowe. Goście nie powinni korzystać z bankomatów, które wyglądają podejrzanie. Nie powinni oni również przyjmować „pomocy” od innych lub godzić się na obecność osób trzecich podczas wykonywania transakcji w bankomacie. Najlepiej korzystać z bankomatów w godzinach pracy instytucji, w dobrze oświetlonych i popularnych miejscach, ponieważ przestępcy kręcą się wokół bankomatów i obierają za cel osoby pobierające pieniądze. Zaleca się używanie bankomatów w bankach zlokalizowanych w centrach handlowych a unikanie wolno stojących bankomatów zewnętrznych. Przestępcy w Południowej Afryce używają również materiałów wybuchowych do wysadzania bankomatów.

 

 

Terroryzm

 

Amerykański Departament Stanu nadal martwi się o utrzymujące się światowe zagrożenie atakami terrorystycznymi, demonstracjami i innymi aktami przemocy przeciwko obywatelom USA i ich zagranicznym interesom. Podczas gdy OSAC obecnie nie posiada wiedzy na temat jakichkolwiek określonych wiarygodnych zagrożeń na Mistrzostwach, terroryzm jest problemem dotyczącym ważnych wydarzeń sportowych, jak i wydarzeń w Południowej Afryce. Ostatnie ataki na drużyny sportowe oraz internetowe ogłoszenia na stronach internetowych jihadu naświetliły ten problem.

 

 

Al-Qa’ida zademonstrowała swoje możliwości przeprowadzania ataków na kontynencie afrykańskim, najbardziej znacząco w 1998, gdy jednocześnie zbombardowała budynki Ambasad USA w Tanzanii i Kenii. Odebrane we wrześniu 2009 przez Ambasadę w Pretorii pogróżki spowodowały zamknięcie placówek USA w Południowej Afryce na dwa dni jako środek zapobiegawczy. Podczas gdy zagrożenie to jest nadal badane przez SAPF (Siły Policji Południowej Afryki wcześniej znane jako Służby Policji Południowej Afryki) media donoszą, że istnieje potencjalne zagrożenie ze strony indywidualnych ludzi w Południowej Afryce powiązanych z  al-Shabaab, islamską rebeliancką grupą z Somalii.

 

 

Obawy i spekulacje mnożą się wokół zamiarów i możliwości  al-Shabaab co do przeprowadzenia operacji daleko od granic Somalii. W dużym stopniu grupa ta jest pochłonięta walką z Rządem Somalii, aktywistami pokoju Unii Afrykańskiej  oraz innymi grupami w i na około Somalii. Mało prawdopodobne jest, by mieli środki i osoby potrzebne do złożonej, szeroko zakrojonej operacji terrorystycznej w Południowej Afryce.

 

 

Mimo że Południowa Afryka nie była zazwyczaj celem międzynarodowych ataków terrorystycznych, Mistrzostwa Świata FIFA wiązały się z zaistnieniem tego kraju w świadomości ogółu oraz z wielkim zainteresowaniem światowych mediów. Te czynniki sprawiają, że to wydarzenie samo w sobie byłoatrakcyjnym celem dla grup terrorystycznych. Obecność międzynarodowych zespołów, postrzeganych jako ambasadorzy własnych krajów, zwiększało prawdopodobieństwo, że staną się one potencjalnymi celami ataków grup terrorystycznych. W odpowiedzi na te zagrożenia, Południowo Afrykański Rząd planował bardzo ścisłą współpracę z międzynarodowymi agencjami w celu zebrania wywiadu oraz skupienia się na bezpieczeństwie granicznym we wszystkich portach wjazdu do Południowej Afryki.

 

 

W połowie kwietnia reportaże w mediach donosiły o pogróżkach, które pojawiły się na stronie internetowej jihadu, na której al-Qa’ida Ziem Islamskiego Maghrebu (AQIM) podobno groziła atakiem 12 czerwca podczas meczu Anglia – USA w Rustenburgu przy użyciu niewykrywalnych ładunków wybuchowych. OSAC wątpił w wiarygodność tego zagrożenia. AQIM nie zademonstrował możliwości wykonania takiej operacji, co więcej - publiczne ogłaszanie celu, miejsca i daty oraz metod ataku z wyprzedzeniem nie jest charakterystycznym zachowaniem tej grupy. Bardzo możliwe jest, że to ogłoszenie było próbą podżegania lub inspirowania potencjalnego sprawcy niż oznajmieniem szczegółów zaplanowanego ataku. Podczas gdy wiarygodność tego zagrożenia była wątpliwa, nie można było go zignorować, a służby bezpieczeństwa Południowej Afryki zapewniły, że dodatkowe środki bezpieczeństwa będą podjęte, by zabezpieczyć mecz w Rustenburgu. Służby nie były w stanie powiedzieć co to będą za środki.

 

 

Miejscowi ekstremiści

 

People Against Gangsterism and Drugs (PAGAD), krajowa organizacja mająca swoją siedzibę w Prowincji Przylądkowej Zachodniej, może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa. PAGAD jest Islamską grupą, która przeprowadziła terrorystyczną kampanię bombardowań, zamachów oraz morderstw stróżów prawa od 1997 do listopada 2001. Tę działalność wymierzoną w infrastrukturę i personel Rządu Południowej Afryki przeciętni muzułmanie postrzegają jako zagrożenie dla radykalnego ruchu islamskiego oraz zachodnich interesów postrzeganych przez PAGAD jako symbol antyislamskiego zachodu. Pomyślne dochodzenie i późniejsze oskarżenie członków PAGAD’u przez Rząd Południowej Afryki w dużym stopniu przyczyniło się do zawieszenia dalszej przemocy.  Żadne znaczące anty-zachodnie ataki nie nastąpiły w Południowej Afryce od 2001. Niemniej jednak, grupa ta jest coraz bardziej aktywna na obszarze Kapsztadu w ciągu ostatnich lat. Podczas gdy PAGAD nie przeprowadził żadnych ataków o charakterze terrorystycznym podczas tego okresu, jej członkowie spotykali się częściej i mogli potencjalnie wykorzystać turniej, by zawstydzić Rząd Południowej Afryki poprzez protest lub akt przemocy.

 

 

Niedawne zamordowanie Eugene’a Terre’Blanche’a, lidera Afrykanerskiego Ruchu Oporu (AWB), odsłoniło napięcie istniejące pomiędzy czarnymi i białymi Afrykańczykami z Południowej Afryki. AWB zagroziło pomszczeniem śmierci  Terre'Blanche'a.  Jednakże, rzecznik prasowy AWB później odwołał swoje oświadczenie, twierdząc, że zagrożenie zemstą powstało „pod wpływem chwili” i że ta grupa obecnie rezygnuje z przemocy. Afrykański Kongres Narodowy (ANC) również nawoływał do opanowania wśród swoich członków, a sądy ostatnio nakazały Julius’owi Malemie (prezydentowi Ligi Młodych ANC) powstrzymanie się od śpiewania anty-apartheidowego hymnu „Kill the Boer.”

 

 

AWB jest ekstremalnie prawicową grupą i nie cieszy się większym poparciem narodu, lecz to wydarzenie mogło zostać użyte jako wydarzenia zrzeszające dla AWB i innych prawicowych grup. AWB oraz jemu podobne grupy twierdzą, że liczba ich członków znacząco wzrosła po morderstwie Terre’Blanche’a. SAPF dokonał kilku zatrzymań indywidualnych osób powiązanych z prawicowymi grupami w kraju w kwietniu i maju przechwytując tajne składy broni, które podobno zawierały broń, amunicję oraz materiały wybuchowe. Ostatnie doniesienia medialne twierdzą, że część podejrzanych planowała zamach bombowy na miasta i „sabotaż” Mistrzostw. Możliwe jest, że część prawicowych grup użyje platformy Mistrzostw do zwrócenia uwagi na ich sprawy i zawstydzenia Rządu Południowej Afryki, lecz mało prawdopodobne jest, by te grupy przeprowadziły ataki na obcokrajowców.

 

 

Niezależni sprawcy

 

Niezależni sprawcy, inaczej „samotne wilki”, również byli rozpatrywani w kręgu istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa podczas Mistrzostw. Ci niezależni sprawcy działają poza ustalonymi sieciami, mimo że mogą być inspirowani ideologiami tych grup lub innymi poglądami ekstremistów. Zagrożenie ze strony niezależnych sprawców uwidoczniło się na Igrzyskach w Atlancie w 1996, gdy Eric Rudolph zdetonował dużą bombę w Centennial Olympic Park, zabijając dwie osoby i raniąc ponad 100. Z powodu odosobnionego charakteru atakujących i ich ograniczonej komunikacji wewnętrznej, bardzo trudno jest służbom zdobyć szczegóły planów potencjalnych ataków.

 

 

Światowe media są skoncentrowane na turnieju w Południowej Afryce, dlatego też ataki na małą skalę na delikatne cele spowodowałyby nieproporcjonalnie duże skupienie uwagi Świata. Władze powinny być czujne, a każde podejrzane działania powinny być zgłaszane.

 

 

Chuliganie i nieposłuszne tłumy

 

„Chuliganizm” jest ogólnym terminem określającym przemoc fanów kojarzoną zazwyczaj z piłką nożną. Takie zachowanie może zawierać planowanie bójki pomiędzy kibicami przeciwnych drużyn, destrukcyjne i pełne przemocy zachowanie na meczach, wandalizm oraz zastraszanie. Miejsca, w których można zauważyć chuliganizm, to stadiony (przed, w trakcie i po meczu), miejsca publicznego oglądania oraz bary. Podczas gdy chuliganizm nie jest powszechnym problemem na wielką skalę w Południowej Afryce, zagrożenie pojawia się przy prawie każdym znaczącym turnieju piłkarskim. Z powodu zwiększającego się zagrożenia ze strony awanturniczego zachowania, alkohol miał być dostępny w sprzedaży wewnątrz wszystkich miejsc rozgrywania meczy od trzech godzin przed startem aż do ostatniego gwizdka, jak również na oficjalnych FIFA Fan Fests oraz w innych miejscach publicznego oglądania. Co więcej, międzynarodowi kibice nieprzyzwyczajeni do dźwięku vuvuzeli mogli zostać podburzeni przez hałas podczas meczu, potencjalnie inicjując akty przemocy lub agresji. Chuliganizm był również zmartwieniem w Niemczech w 2006 podczas rozgrywek Pucharu Świata, ale nie doszło do żadnych incydentów.

 

 

SAPF będzie współpracował z INTERPOL’em oraz jednostkami utrzymującymi porządek poszczególnych krajów w celu ograniczenia wstępu chuliganom znanym w danych krajach. SAPF planuje również monitorować stadiony oraz popularne bary pod kątem potencjalnych aktów chuligańskich. Ponadto, 40 tysięcy stewardes będzie do dyspozycji sił ochrony, by identyfikować akty chuliganizmu oraz inne niezgodne z prawem zachowanie na stadionach. Południowa Afryka jest drogim, daleko położonym celem podróży, dlatego też prawdopodobnie mniej potencjalnych chuliganów będzie mogło sobie pozwolić na uczestniczenie w tych wydarzeniach.

 

 

Pęd tłumu, szczególnie na początku meczu, jest jednym ze zmartwień FIFA. W 2001 w Ellis Park przed rozpoczęciem meczu pędzący tłum zabił 43 osoby, a z wydarzeń bardziej aktualnych - tłum kibiców wchodzących w ostatniej chwili na mecz kwalifikacyjny Wybrzeża Kości Słoniowej do Mistrzostw zabił 19 osób. Aby zredukować pośpiech w ostatniej chwili w dniach rozgrywek, władze proszą kibiców o przybywanie na mecze z wyprzedzeniem czasowym, a bilety można odbierać na dzień przed meczem.

 

 

SAPF również otrzymał szkolenie od międzynarodowych partnerów na temat kontrolowania i zarządzania tłumem. W celu uzupełnienia tego szkolenia Rząd Południowej Afryki zainwestował w narzędzia takie jak ulepszony sprzęt do tłumienia zamieszek dla oficerów czy też armatki wodne. SAPF przeprowadził wiele ćwiczeń kontrolnych, by sprawdzić czy szkolenie odniosło skutek (ostatnio w Ellis Park w kwietniu tego roku). Władze miały możliwość przetestowania umiejętności kontrolowania tłumu w rzeczywistości po zamordowaniu lidera AWB , Eugene’a Terre’Blanche’a (omówione szczegółowo w dziale przemoc na tle ksenofobicznym). Niestabilne tłumy czarnych i białych Afrykańczyków z Południowej Afryki zebrały się w gmachu sądu 6 kwietnia, gdzie dwóch podejrzanych zostało postawionych w stan oskarżenia. Oficerowie SAPF byli w stanie utrzymać porządek , jak i utrzymać tłum oddzielony od siebie, pomimo wysokiego napięcia i złośliwych wymian słownych.

 

 

Strajki i protesty

 

Południowa Afryka regularnie doświadcza protestów i strajków na temat kwestionowania płac oraz nieudolności świadczenia usług przez Rząd. Kilka z takich incydentów zakończyło się poważnymi zakłóceniami, zniszczeniami mienia oraz w wielu przypadkach - przemocą.

 

 

Niektóre akcje protestacyjne związane są bezpośrednie z organizacją Mistrzostw, np. podczas jednej z nich miało miejsce zablokowanie dostępu do stadionu a celem było żądanie od Rządu wybudowania terenu szkolnego w danej wspólnocie. W innym proteście zorganizowanym nieopodal stadionu Soccer City (znajdującym się poza Johannesburgiem) mieszkańcy wystąpili przeciwko złym warunkom mieszkalnym oraz brakowi zatrudnienia i obrzucili kamieniami pojazdy policyjne, zablokowali drogi oraz podpalili opony. Demonstranci twierdzili również, że specjalnie zostali odsunięci od prac związanych ze stadionem.

 

 

Możliwym było narastanie frustracji, ponieważ wielu mieszkańców Południowej Afryki dostrzega ilość pieniędzy przeznaczoną na Mistrzostwa, a żyje w bardzo trudnych warunkach przy praktycznym braku pomocy ze strony Rządu. Mogło to zaogniać kolejne dodatkowe protesty towarzyszące Mistrzostwom.

 

 

Władze oznajmiły, że Południowa Afryka wyznaje wolność słowa i protestowania, a demonstracje będą mogły dalej się odbywać, tak długo jak nie przeszkadzają i nie zakłócają meczy lub innych wydarzeń związanych z Mistrzostwami.

 

 

Większość dyskusji na temat płac w Południowej Afryce pojawia się pomiędzy kwietniem a lipcem, co koliduje z Mistrzostwami Świata. Wiele grup mogło wykorzystać tegoroczne rozgrywki, by wywierać wpływ na Rząd w celu egzekwowania swoich żądań. Co więcej, te potencjalne strajki mogły mieć wpływ na dostępność kluczowych służb, takich jak opieka medyczna.

 

 

W kwietniu narodowy strajk Związku Zawodowego Miejskich Pracowników SA (SAMWU) trwał 9 dni przed osiągnięciem porozumienia w sprawie płac z lokalnymi władzami. W wielu wywiadach w mediach rzecznicy SAMWU twierdzili, że organizacja będzie kontynuowała swój strajk podczas Mistrzostw Świata, lecz oczekiwali spełnienia swoich żądań, gdyż władze obawiały się zakłócania Mistrzostw. Strajk dotknął podstawowe służby, takie jak wywóz śmieci, sprzątanie ulic oraz licencjonowanie pojazdów. Strajkujący pracownicy maszerowali, rzucali śmieci i utrudniali pracę w wielu miejscach w kilku miastach. W celu złagodzenia tego typu działań podczas trwania Mistrzostw, niektóre organizacje, których kontrakty były negocjowane w poprzednim roku zawierały przedłużenie umowy tak, by nowe kontrakty nie były przedłużane lub negocjowane przed zakończeniem się Mistrzostw.

 

 

W szczególności mocne związki taksówkarzy rozpoczęły strajki i protesty w związku z Mistrzostwami. Te organizacje sprzeciwiały się włączeniu Szybkiego Transportu Autokarowego lub Zintegrowanego (Bus or Integrated Rapid Transit -BRT lub IRT) do systemu, który pełnił funkcję publicznego transportu w miastach goszczących, co mogło zmniejszyć interes taksówkarski. Zarządzający transportem miejskim w wielu miastach poczynili wspólne wysiłki, by włączyć związki taksówkarskie do planowania i wdrażania nowych systemów transportowych, lecz nadal toczą się spory odnośnie poziomu rekompensat jakie taksówkarze otrzymają i odnośnie sposobu, w który taksówki miałby przystosować się do tego systemu. Strajk taksówkarzy często przeradza się w działania pełne przemocy i bardzo szybko może zakorkować miasto.

 

 

Przemoc na tle ksenofobicznym

 

Południowa Afryka przeżyła liczne ataki kierowane w stronę uchodźców i emigrantów z innych narodów afrykańskich w ostatnich dwóch latach. Wiele z tych ataków miało miejsce w Johannesburgu i na prowincji Gauteng i skupiało się na terenach o niskiej stopie wynagrodzenia, ale różne incydenty zdarzały się w całym kraju. W tych wydarzeniach wiele osób zostało zabitych i rannych. Nie było żadnych doniesień na temat ataków na Amerykanów lub innych nie-afrykańskich obywateli, jednak wydarzenia związane z przemocą tłumu szybko się rozwijały i były dla lokalnych władz trudne do opanowania.

 

 

Planowanie bezpieczeństwa

 

Rząd Południowej Afryki podobno przeznaczył więcej niż 1 miliard Rand (w przybliżeniu 135 milionów dolarów U.S.) w celu zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony kibiców oraz drużyn na Mistrzostwach Świata. Zgodnie z umową podpisaną z FIFA dotyczącą pełnienia funkcji gospodarza, Rząd Południowej Afryki ponosi ostateczną odpowiedzialność za bezpieczeństwo i ochronę Mistrzostw Świata 2010. W celu skoordynowania działań i zagwarantowania bezpieczeństwa, Rząd wykorzysta National Joint Operations and Intelligence Structure (NATJOINTS), które składają się z licznych departamentów i organizacji, takich jak lokalne i krajowe jednostki egzekwowania prawa, Narodowe Służby Wywiadowcze, Departament Spraw Zagranicznych, Lokalny Komitet Organizacyjny oraz Siły Narodowe Południowej Afryki.

 

 

SAPF miał odegrać dużą rolę w planie bezpieczeństwa kraju oraz był odpowiedzialny za środki bezpieczeństwa związane z ogólnym bezpieczeństwem i ochroną osób. Władze SAPF’u oznajmiły, że zatrudnią „potrzebne siły w celu zapewnienia bezpieczeństwa uczestników i kibiców.” Siły te podobno zawierają 41 000 oficerów SAPF’u oraz 10 000 rezerwistów przeznaczonych do zabezpieczania Mistrzostw Świata. Oficerowie byli oddelegowani na stadiony, do wielu hoteli, do miejsc popularnych wśród turystów, do parków rozrywki jak również będą zabezpieczać kluczowe trasy transportowe (np. z lotnisk do miast goszczących). SAPF był odpowiedzialny za zapewnienie bezpieczeństwa i zorganizowanie eskorty dla drużyn, sędziów i członków delegacji FIFA. SAPF również dedykował na Mistrzostwa 2010 posterunki policji w bezpośredniej odległości każdego stadionu, jak również wszystkie specjalne zespoły dochodzeniowe. Miał również funkcjonować specjalny sąd ustanowiony, by sądzić przestępstwa związane z Mistrzostwami (24 godziny na dobę). Organizacja opracowała również strategię agresywnej polityki odnośnie zabezpieczania miast-gospodarzy i obszarów stadionów, w ramach której stosuje się odpowiednie zakazy w przeddzień rozgrywanych meczy.

 

 

Bezpieczeństwo i ochrona infrastruktury była koordynowana przez SAPF oraz Lokalny Komitet Organizacyjny (LOC) przy znaczącym wykorzystaniu prywatnych firm ochroniarskich. Prywatne firmy miały być pierwszym środkiem ochrony wewnętrznych części stadionów z oficerami policji w mundurach i cywilnych ubraniach rozmieszczonymi w strategicznych punktach i lokalizacjach w celu monitorowania tłumu. Od marca 2010 LOC zakontraktował trzy prywatne firmy ochroniarskie do ochrony Mistrzostw. Z powodu zawarcia umów jedynie trzy miesiące przed rozpoczęciem Mistrzostw, pozostaje obserwowanie czy prywatne firmy ochroniarskie będą w stanie zatrudnić i wyszkolić odpowiednią liczbę pracowników do obsługi tak wielkiego wydarzenia. Dwa tygodnie przez Pucharem Konfederacji FIFA 2009 LOC stracił preferowanego dostawcę usług bezpieczeństwa i musiał w pośpiechu podpisać kontrakt z mniejszą firmą mającą siedzibę poza Kapsztadem. Podczas turnieju w 2009 część z tych pracowników poszła strajkować i dodatkowi oficerowie SAPF musieli wkroczyć do akcji i uzupełnić służby bezpieczeństwa w określonych ośrodkach. Jeżeli podobny incydent będzie miał miejsce podczas wydarzeń w 2010 roku, SAPF bardzo mocno nadwyręży swe siły, jeżeli będzie zmuszony służyć pomocą w podobny sposób. Ochotnicy – stewardesy miały być również do dyspozycji na stadionach podczas Mistrzostw Świata w celu udzielania pomocy widzom, jak również obserwowania tłumu pod kątem bezpieczeństwa. Do dyspozycji policji były również mobilne pojazdy dowodzenia oraz helikoptery zdolne do transmitowania do dowódców policji nagrań video na żywo. Każdy stadion posiadał Dowództwo Operacyjne Stadionu (Venue Operational Command -VOC), które umożliwiało jednostkom egzekwowania prawa, prywatnym służbom ochrony oraz pozostałym jednostkom koordynowanie działań.

 

 

Oficerowie Południowej Afryki będą współpracowali z Policją z innych krajów, która zaoferuje pomoc odnośnie swoich obywateli w czasie trwania rozgrywek. Również INTERPOL wyśle kontyngent oficerów do Południowej Afryki na Mistrzostwa Świata w celu wsparcia kraju-gospodarza. Zespół INTERPOL’u utrzyma połączenie z systemem światowej komunikacji policji w celu zapewnienia oficerom pracującym w Centrum Kooperacji Międzynarodowej Policji stałego dostępu do baz danych INTERPOL’u oraz w celu umożliwienia wymiany wiadomości i informacji policji ze 188 krajów członkowskich INTERPOL’u.

 

 

Bezpieczeństwo Lotnicze

 

Tymczasowe ograniczenia w przestrzeni powietrznej będą obowiązywać na obszarach sąsiadujących z tymi, na których mają miejsce rozgrywki. Raporty władz na temat jakichkolwiek nieautoryzowanych samolotów wkraczających w ograniczoną przestrzeń powietrzną będą przechwytywane, w przypadku wykrycia podobnych incydentów członkowie załogi będą przesłuchiwani i być może zmuszeni do wylądowania na wskazanym lotnisku. Siły Powietrzne Południowej Afryki przeprowadziły manewry ćwiczeniowe w kwietniu w celu przetestowania i potwierdzenia planu bezpieczeństwa powietrznego, który będzie obowiązywał podczas Mistrzostw. Ćwiczenia zostały przeprowadzone przy wsparciu i zaangażowaniu ze strony SAPF, Władz Lotnictwa Cywilnego Południowej Afryki, Komitetu Koordynującego Wywiadu oraz Jednostki Nawigacji Ruchu Lotniczego Departamentu Transportu i Zarządzania Kryzysowego.

 

 

Rząd Południowej Afryki zainwestował ponad 2 miliardy dolarów U.S. w budowę i renowację portów lotniczych w kraju. Dodatkowo w związku z rozbudową infrastruktury kraju mającą na celu poprawę procedur związanych z meldunkiem, odprawami oraz transferami pasażerów wprowadzono kilka usprawnień specjalnie dla gości Mistrzostw. Na przykład, będą funkcjonowały procedury specjalnie dedykowane FIFA dotyczące przechodzenia przez odprawę celną oraz imigracjyjną zarezerwowane dla posiadaczy biletów na mecze Mistrzostw, akredytowanego personelu oraz rodzin członków FIFA.

 

 

Bezpieczeństwo Morskie

 

Marynarka Południowej Afryki bierze odpowiedzialność za “Obszar Misji Morskiej”, ściślej mówiąc - portów morskich miast-gospodarzy (Kapsztad, Port Elizabeth oraz Durban) podczas Mistrzostw i w tym celu ma oddelegować ponad tydzięczny personel marynarki do wsparcia planu bezpieczeństwa. Trzy fregaty zostaną przeznaczone do wsparcia Sił Specjalnych, Morskiego Szwadronu Reagowania, oraz do zapewniania zasięgu radarowego Sił Powietrznych Południowej Afryki. Dwie łodzie podwodne zostaną również przydzielone do patrolowania zatok w trakcie trwania rozgrywek. Do części obowiązków bezpieczeństwa Marynarki należy również zwalczanie przestępczości na morzu, czynności związane z eskortowaniem statków o wysokim ryzyku, przechwycenia na morzu, wsparcie operacji specjalnych, eskorta i zapewnianie bezpieczeństwa statkom cywilnym, ochrona podwodna, jak również poszukiwanie i ratowanie.

 

 

Podsumowanie

 

Przestępstwa, terroryzm, akcje protestacyjne, dostępność środków oraz tłumy stanowią wyzwania dla branży bezpieczeństwa. Z drugiej strony Mistrzostwa niosą szansę na wypromowanie Południowej Afryki na świecie. Aby z powodzeniem zorganizować Mistrzostwa Świata, Rząd Południowej Afryki jest w pełni zaangażowany w te wydarzenia i będzie w miarę swoich możliwości operować jak najlepiej, aby zagwarantować sukces i bezpieczeństwo.

 

Sebastian Błażkiewicz

 

 

Źródło: OSAC

 

Żadna część jak i całość materiałów zawartych na portalu nie może być powielana i rozpowszechniania lub dalej rozpowszechniana w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny lub inny albo na wszelkich polach eksploatacji) włącznie z kopiowaniem, szeroko pojętą digitalizacją, fotokopiowaniem lub kopiowaniem, w tym także zamieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody SASMA EUROPE Sp. z o.o. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części bez zgody SASMA EUROPE Sp. z o.o. lub autorów z naruszeniem prawa jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.